Portfolio Jannie Sonnenberg

Jannie Sonnenberg

Wanneer ben je begonnen met schilderen?

Ik ben in september 2017 begonnen met schilderen. Van kleins af aan ben ik al gefascineerd door kleuren.  Staaltjes borduurgaren in alle kleuren van de regenboog, kleurpotloden, gekleurde stofjes naast elkaar neerleggen en dan er alleen maar naar kijken. Daar kon ik gewoon van genieten.

Hoe ben je ertoe gekomen om te gaan schilderen?

Toen een aantal jaren geleden de mandala kleurboeken voor volwassenen op de markt kwamen, werd ik weer geprikkeld in die fascinatie met kleuren. Voordat ik het wist zat ik mandala’s in te kleuren en bemerkte hoeveel rust het mij bracht… een soort verstilling. Op een gegeven moment ontstond het verlangen om zelf iets te creëren met kleur. Ik ben toen aan een online schildercursus begonnen en nu, een jaar later, neemt schilderen een wezenlijke plaats in mijn dagelijks leven in.

Wat betekent het voor je om te schilderen?

Schilderen is voor mij een manier om tot verstilling te komen en mijn creativiteit met kleuren een vorm te kunnen geven. Toen ik nog een jonge vrouw was heb ik mijn eerste schilderij gekocht, een stilleven van een boeket bloemen. Dat schilderij hangt na 30 jaar nog steeds in mijn woonkamer en iedere dag word ik nog steeds blij als ik ernaar kijk. Als ik naar mijn eigen schilderijen kijk dan zie ik die verstilling en mijn innerlijke blijdschap erin terug.

Wat heeft je ertoe gebracht om je werk op ZieleSpiegel te presenteren?

Ik ben een beginnende schilder, mijn werk is dus nog nergens te zien.  ZieleSpiegel biedt mij de kans om mijn schroom te overwinnen, zodat ik mijn expressie van blijdschap en dankbaarheid voor het leven met anderen kan delen.

Welke rol speelt spiritualiteit in jouw leven?

Het speelt geen rol, het IS gewoon mijn leven… heel mijn leven voelt aan als spiritualiteit…Vroeger op zondagsschool zongen we altijd het liedje “Als kaarsjes in de nacht”…

“Jezus zegt dat Hij hier van ons verwacht
dat wij zijn als kaarsjes brandend in de nacht.
En Hij wenst dat ieder tot zijn ere schijn’,
jij in jouw klein hoekje en ik in ’t mijn.”

Eigenlijk is dat wat ik wil zijn en of dat spiritueel is dat weet ik eigenlijk niet, maar ik wil gewoon graag een kaarsje brandend in de nacht zijn. Later schreef de handwerk juf in mijn poëziealbum…” Liefde moet je geven, dan maak je anderen blij en telkens voel je even… God heel dichtbij”. Of het God is of innerlijk licht, maar toen dacht ik al… ja, dát is de draad van mijn leven, zo moet het zijn. En ja… ik probeer dat innerlijk licht uit te dragen en ik probeer de mensen te laten merken dat ik ze zie staan en dat ik ze hoor en dat zo min mogelijk mijn ego het in de ontmoeting overneemt. Zo hoop ik ook dat mijn schilderijen iets van blijdschap kunnen geven als je ernaar kijkt, of rust of innerlijke stilte.

(Klik op een afbeelding om vergroting te bekijken).

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *